Chicago: musical

Podobnie jak wiele innych osób odkryłam Chicago dzięki filmowi z 2002 roku.

Reżyser Rob Marshall przeniósł świat Chicago na duży ekran. Renée Zellweger zagrała Roxie Hart, a Catherine Zeta-Jones wcieliła się w Velmę Kelly. W roli Billy’ego Flynna wystąpił Richard Gere, a Amosa Harta zagrał John C. Reilly.

Film był olśniewający, mroczny, zabawny i na wskroś teatralny, ze wspaniałą muzyką i znakomitym aktorstwem.

Sukces odniósł nie tylko wśród widzów. Na gali Oscarów w 2003 roku Chicago zdobyło nagrodę dla najlepszego filmu i pięć kolejnych statuetek, w tym dla Catherine Zeta-Jones za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą.

Najbardziej zapadła mi jednak w pamięć myśl, że sława może zmienić sposób, w jaki ludzie postrzegają prawdę. I że morderstwo może stać się gazetowym nagłówkiem.

Historia przenosi nas do Chicago lat dwudziestych XX wieku. Roxie Hart trafia do więzienia po zamordowaniu mężczyzny, z którym miała romans. Poznaje tam artystkę sceniczną Velmę Kelly, również oskarżoną o morderstwo.

Zamiast po prostu próbować dowieść swojej niewinności, obie kobiety odkrywają coś znacznie potężniejszego: uwagę otoczenia.

Z pomocą prawnika Billy’ego Flynna Roxie uczy się, że dobra historia może mieć większą wartość niż prawda.

Morderstwo staje się tematem gazet.
Przestępczyni staje się celebrytką.
I nagle wszyscy chcą znać jej nazwisko.

Kiedy dziś myślę o Chicago, wciąż uderza mnie, jak niezwykle aktualny jest ten pomysł. To lustro, w którym możemy zobaczyć siebie i własne słabości.

Chicago nie narodziło się w Hollywood.

Musical stworzyli John Kander, Fred Ebb i legendarny choreograf Bob Fosse. Połączenie muzyki, choreografii, seksualności i satyry stało się jednym ze znaków rozpoznawczych amerykańskiego teatru musicalowego.

Chicago fascynuje także świadomie oszczędną formą broadwayowskiej inscenizacji z 1996 roku. Nie ma się za czym schować. Uwaga skupia się na wykonawcach, muzyce, ruchu, scenicznej postawie i oczywiście niepowtarzalnej choreografii inspirowanej Fossem. Zamiast polegać na rozbudowanej scenografii czy widowiskowych efektach, ta inscenizacja stawia w centrum samych artystów.

Nawet jeśli nigdy nie widzieliście musicalu na scenie, prawdopodobnie znacie niektóre jego piosenki: „All That Jazz”, „Cell Block Tango” czy „Razzle Dazzle”.

Chicago przypomina trochę spektakl w spektaklu. Wszyscy grają. Roxie dla gazet, Billy Flynn dla swoich klientów, media dla publiczności. A publiczność z przyjemnością to ogląda. Sława, zbrodnia, sprawiedliwość i kult celebrytów stają się częścią jednego wielkiego przedstawienia, w którym coraz bardziej zaciera się granica między rzeczywistością a rozrywką.

Gdzie możemy zobaczyć Chicago w lutym 2027 roku?

Jeśli w lutym 2027 roku będziecie w Londynie, nadarzy się szczególnie ciekawa okazja.

Nowe brytyjskie tournée Chicago rozpocznie się w New Wimbledon Theatre w południowo-zachodnim Londynie, gdzie musical będzie grany od 5 do 13 lutego 2027 roku. Następnie trafi do Theatre Royal Plymouth, gdzie będzie można go zobaczyć od 16 do 20 lutego, a potem do Wales Millennium Centre w Cardiff, od 22 do 27 lutego.

Bardzo chciałabym w 2027 roku zobaczyć, jak morderstwo, muzyka i cały ten jazz ożywają na scenie!

Ciekawostki o Chicago

1. Zanim Chicago stało się musicalem, było sztuką teatralną z 1926 roku. Napisała ją dziennikarka Maurine Dallas Watkins, zainspirowana prawdziwymi sprawami o morderstwo, które relacjonowała z chicagowskich sądów.

2. Sztuka opierała się na historiach dwóch prawdziwych kobiet, Beulah Annan i Belvy Gaertner. Ich sensacyjne procesy o morderstwo stały się inspiracją dla postaci Roxie Hart i Velmy Kelly.

3. Pierwsza ekranizacja powstała w 1927 roku jako film niemy, na długo przed słynnym broadwayowskim musicalem.

4. W drugiej adaptacji filmowej, Roxie Hart z 1942 roku, główną rolę zagrała Ginger Rogers. Złagodzono w niej jednak mroczniejsze elementy oryginalnej historii.

5. Jako musical Chicago trafiło na Broadway w 1975 roku. Muzykę skomponował John Kander, teksty piosenek napisał Fred Ebb, a libretto stworzyli wspólnie Fred Ebb i Bob Fosse. Fosse odpowiadał również za reżyserię i choreografię.

6. W oryginalnej inscenizacji główne role zagrały legendy Broadwayu: Gwen Verdon jako Roxie i Chita Rivera jako Velma.

7. Pierwotna broadwayowska inscenizacja otrzymała w 1976 roku jedenaście nominacji do nagród Tony, ale nie zdobyła żadnej statuetki. Dopiero broadwayowskie wznowienie z 1996 roku uczyniło z Chicago światowy fenomen.

8. Filmowa adaptacja z 2002 roku z Renée Zellweger, Catherine Zeta-Jones i Richardem Gere’em zdobyła sześć Oscarów, w tym dla najlepszego filmu.

9. Wznowienie z 1996 roku jest dziś najdłużej graną inscenizacją amerykańskiego musicalu w historii Broadwayu. Pokazuje to, że ostra satyra Chicago na sławę, media i kult celebrytów pozostaje równie aktualna jak sto lat temu.